به گزارش پایگاه خبری اردستان سلام،به نقل از پایگاه خبری تحلیلی «صاحب نیوز»؛ جامعه بشری در طول تاریخ همواره نیازمند پزشک بوده است؛ انسانی که با دانش و تجربه خود، دردهای جسمی را تسکین میدهد و امید را به بیماران بازمیگرداند. در فرهنگ اسلامی، پزشک جایگاهی ویژه دارد؛ چراکه طب، تنها یک علم تجربی نیست بلکه علمی الهی برای خدمت به بندگان خدا به شمار میرود. در آموزههای دینی، نجات جان یک انسان همسنگ نجات همه انسانها دانسته شده است و این آموزه نشان میدهد که پزشک در حقیقت حامل رسالتی بزرگ و الهی است.
میراث بوعلی سینا و اخلاق پزشکی اسلامی
ابوعلی سینا، چهره ماندگار تاریخ طب اسلامی، نمادی از پیوند علم، حکمت و اخلاق بود. او در کنار تألیف کتابهای سترگی مانند «قانون»، همواره بر بعد اخلاقی طب تأکید داشت. در نگاه او، پزشک باید پیش از هر چیز، نسبت به جان و کرامت انسانی احساس مسئولیت کند. این نگرش، میراثی است که امروز نیز میتواند الهامبخش جامعه پزشکی باشد؛ چراکه اگر دانش پزشکی بدون اخلاق همراه باشد، به جای خدمت، میتواند به آسیب تبدیل شود.
اخلاق پزشکی اسلامی تأکید میکند که پزشک باید به بیمار نه به چشم یک «مراجع خدمات» بلکه بهعنوان یک «انسان امانتدار خدا» بنگرد. این نگاه، تفاوتی اساسی میان طب اسلامی و صرفاً طب مادی ایجاد کرده است. در تاریخ ایران، بسیاری از پزشکان بزرگ علاوه بر تسلط بر دانش روز، اهل معنویت، خیرخواهی و خدمترسانی به مردم بودهاند و همین باعث شده اعتماد عمومی به پزشکان در جامعه اسلامی همواره بالا باشد.
پزشکان؛ رزمندگان بیسلاح در میدانهای سخت
نگاهی به تاریخ معاصر ایران نشان میدهد که پزشکان در برهههای دشوار، همانند سربازان در خط مقدم بودهاند. در دوران دفاع مقدس، پزشکان و پرستاران با حضور در خطوط مقدم و بیمارستانهای صحرایی، نقش بیبدیلی در نجات جان رزمندگان ایفا کردند. بسیاری از آنان حتی جان خود را در این مسیر از دست دادند و در زمره شهدای سلامت قرار گرفتند. روایتهای فراوانی از آن روزها باقی مانده است که نشان میدهد پزشکان با دستهای خالی اما قلبی سرشار از ایمان، از مرزهای سلامت میهن پاسداری کردند.
این تجربه در سالهای اخیر و در بحران جهانی کرونا تکرار شد. پزشکان و کادر درمان، در شرایطی که بسیاری از کشورها با کمبود نیرو مواجه بودند، با تمام توان در بیمارستانها ماندند و بار دیگر فداکاری خود را به نمایش گذاشتند. آنان نهتنها به بیماران رسیدگی میکردند بلکه در بسیاری مواقع، آرامشبخش خانوادههای مضطرب و داغدار نیز بودند. بیجهت نبود که مردم لقب «مدافعان سلامت» را بر آنان نهادند و یاد پزشکان و پرستارانی که در این مسیر جان باختند را همچون شهیدان جنگ، گرامی داشتند.
نقش پزشکان در ارتقای سلامت عمومی
امروز که از بحران کرونا عبور کردهایم، رسالت پزشکان بیش از پیش روشن شده است. جامعهای سالم، زیرساختی مهم برای پیشرفت علمی، اقتصادی و فرهنگی کشور است و پزشکان در خط مقدم تحقق این هدف قرار دارند. اما واقعیت این است که نظام سلامت ایران با چالشهای متعددی مواجه است؛ از کمبود امکانات و تجهیزات در برخی مناطق محروم گرفته تا مهاجرت پزشکان و مشکلات صنفی آنان.
پزشکان میتوانند با حضور فعال در حوزه آموزش، پیشگیری و فرهنگسازی، سطح سلامت عمومی را ارتقا دهند. برای مثال، بسیاری از بیماریهای مزمن امروز حاصل سبک زندگی نادرست است و آگاهیبخشی پزشکان میتواند نقش مهمی در کاهش آنها داشته باشد. در کنار این، تخصص پزشکان باید به صورت عادلانه در کشور توزیع شود تا فاصله میان کلانشهرها و مناطق محروم کاهش یابد.
نیاز به حمایت و سیاستگذاری عادلانه
بدیهی است که پزشکان به تنهایی نمیتوانند بار تمام مشکلات را به دوش بکشند. حمایتهای دولتی، تأمین مالی کافی برای بیمارستانها، بیمههای کارآمد، و توجه به معیشت جامعه پزشکی، لازمه حفظ انگیزه و توان آنهاست. اگر پزشک دغدغه اقتصادی و معیشتی داشته باشد، نمیتواند آنگونه که باید به بیمار خدمت کند؛ بنابراین سیاستگذاران باید بیش از گذشته، در جهت رفع این دغدغهها اقدام کنند.
همچنین در کنار پزشکان، باید به تقویت جایگاه پرستاران، پیراپزشکان و کادر درمان نیز توجه شود؛ چراکه آنان همراهان اصلی پزشکان در مسیر خدمت به بیماران هستند و بدون این همافزایی، نظام سلامت کارآمد نخواهد بود.
روز پزشک، تنها فرصتی برای تبریک و تقدیر نیست، بلکه روزی برای بازخوانی رسالت بزرگ پزشکان است. از میراث بوعلی سینا و اخلاق پزشکی اسلامی گرفته تا ایثار پزشکان در دوران دفاع مقدس و کرونا، همه یک پیام مشترک دارند: پزشک حافظ جان و کرامت انسانی است. امروز نیز اگر قرار است جامعهای سالم و پویا داشته باشیم، باید بیش از گذشته به پزشکان اعتماد کنیم و زمینههای خدمترسانی آنان را فراهم سازیم.
پزشک بودن در جامعه اسلامی، صرفاً یک حرفه نیست؛ رسالتی الهی است که با علم، اخلاق و ایثار معنا پیدا میکند. گرامیداشت روز پزشک زمانی واقعی خواهد بود که علاوه بر تقدیر زبانی، با اقدام عملی برای تقویت جایگاه پزشکان، مسیر آینده سلامت کشور هموار شود.
انتهای پیام/
حمید فرخی